Эчтәлеккә күчү

NGC 387

Мегавики проектыннан
NGC 387
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Каталожный код NGC 387, PGC 3987, 2MASX J01073307+3223282, AGC 111068 һәм LEDA 3987
Морфологический тип галактики E[1]
Видимая звёздная величина 15,5
Созвездие Хут йолдызлыгы
Дата открытия 10 декабрь 1873
Первооткрыватель или изобретатель Лоуренс Парсонс, 4-й граф Росс[d]
Прямое восхождение 1ч 07м 33,074с[2]
Радиальная скорость 4824[3]
Изображение
Склонение +32° 23′ 28,23″[2]
Красное смещение 0,015701
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 387 РУВИКИ.Медиада

NGC 387 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1873 елда инглиз астрономы Lawrence Parsons тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 182.88 см (72 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[4]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  3. ↑ Scodeggio M., Giovanelli R., Haynes M. P. The Universality of the Fundamental Plane of E and S0 Galaxies: Sample Definition and [ITAL]I[/ITAL]-Band Photometric Data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1998. — Vol. 116, Iss. 6. — P. 2728–2737. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/300639 — arXiv:astro-ph/9809350
  4. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 387.

Шулай ук карагыз