Эчтәлеккә күчү

NGC 160

Мегавики проектыннан
NGC 160
Морфологический тип галактики Sa[1] һәм SAa[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 5 декабрь 1785
Красное смещение 0,017525 һәм 0,017522 ± 1,0E−5[3]
Созвездие Андромеда йолдызлыгы
Изображение
Прямое восхождение 0ч 36м 4,098126543с[4]
Каталожный код NGC 160, MCG+04-02-033, PGC 2154, UGC 356, 2MASX J00360404+2357283, SDSS J003604.10+235728.4, Z 479-43, Z 0033.4+2341, UZC J003604.1+235728, LEDA 2154 һәм Gaia DR2 2806212166691994368
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Радиальная скорость 5270[5]
Расстояние от Земли 82,79 ± 0,2[6][5] һәм 82,79[5]
Склонение +23° 57′ 28,510460638″[4]
Видимая звёздная величина 16,3821 ± 0,0124[4], 10,391 ± 0,025[7], 9,738 ± 0,038[7], 9,352 ± 0,031[7], 13,7[1], 15,397 ± 0,006[8], 13,487 ± 0,002[8], 12,638 ± 0,002[8], 12,203 ± 0,002[8] һәм 11,932 ± 0,002[8]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 160 РУВИКИ.Медиада

NGC 160 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ García-Lorenzo B., Márquez I., Barrera-Ballesteros J. K., Husemann B., Falcón-Barroso J., Lyubenova M., Sánchez S. F., Walcher J., Mast D., Méndez-Abreu J. et al. Ionized gas kinematics of galaxies in the CALIFA survey (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 573. — P. 59–59. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201423485 — arXiv:1408.5765
  3. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 160.

Шулай ук карагыз