Эчтәлеккә күчү

NGC 138

Мегавики проектыннан
NGC 138
Морфологический тип галактики Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 29 август 1864
Красное смещение 0,039721 ± 0,000337[2]
Созвездие Хут йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,7
Первооткрыватель или изобретатель Альберт Март[d]
Каталожный код NGC 138, 2MASX J00305921+0509350, UGC 308, PGC 1889, MCG+01-02-016, Z 409-23, Z 0028.4+0454, UZC J003059.3+050935 һәм LEDA 1889
Радиальная скорость 11 649,7 ± 13,8[3]
Прямое восхождение 0ч 30м 59,22с[4]
Склонение +5° 09′ 35,02″[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 138 РУВИКИ.Медиада

NGC 138 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1864 елда Алмания астрономы Albert Marth тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 121.92 см (48 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ Remco C. E. van den Bosch, Gebhardt K., Gültekin K., Yıldırım A., Walsh J. L. Hunting for supermassive black holes in nearby galaxies with the Hobby-Eberly telescope // (unknown type) — 2015. — Т. 218, вип. 1. — С. 10. — doi:10.1088/0067-0049/218/1/10 — arXiv:1502.00632
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 138.

Шулай ук карагыз