Эчтәлеккә күчү

NGC 171

Мегавики проектыннан
NGC 171
Морфологический тип галактики SBb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 20 октябрь 1784
Красное смещение 0,013043 һәм 0,013043 ± 2,2E−5[2]
Созвездие Кит йолдызлыгы[d]
Изображение
Склонение −19° 56′ 3,29″[3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Прямое восхождение 0ч 37м 21,521с[3]
Радиальная скорость 3883[4][5][…]
Расстояние от Земли 54,2[4]
Каталожный код NGC 175, MCG-03-02-024, ESO 540-6, IRAS 00348-2012, NGC 171, PGC 2232, GSC 05849-00910, ESO-LV 540-0060, SGC 003452-2012.7, NVSS J003721-195619, 2MASX J00372152-1956032, 6dFGS gJ003721.5-195603, HIPASS J0037-19, SDSS J003721.55-195603.2 һәм LEDA 2232
Видимая звёздная величина 12,95[6], 11,73[6], 12,4[7], 10,375 ± 0,02[3], 9,567 ± 0,025[3], 9,214 ± 0,034[3], 15,051 ± 0,009[8], 13,07 ± 0,002[8], 12,228 ± 0,002[8], 11,794 ± 0,002[8] һәм 11,507 ± 0,002[8]

NGC 171 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
  2. ↑ Chengalur J. N., Salpeter E. E., Terzian Y. Dynamics of binary galaxies. I. Wide pairs (ингл.) // (unknown type) — 1993. — Vol. 419. — P. 30–46. — doi:10.1086/173456
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  7. ↑ Doyle M. T., Drinkwater M. J., Rohde D. J., Pimbblet K. A., Read M., Meyer M. J., Zwaan M. A., Ryan-Weber E., Stevens J., Koribalski B. S. et al. The HIPASS catalogue — III. Optical counterparts and isolated dark galaxies (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2005. — Vol. 361, Iss. 1. — P. 34—44. — 11 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2005.09159.X — arXiv:astro-ph/0505591
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 171.

Шулай ук карагыз