Эчтәлеккә күчү

NGC 1393

Мегавики проектыннан
NGC 1393
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 6 октябрь 1785
Красное смещение 0,007308 ± 0,00027 һәм 0,007308 ± 0,00027[2]
Созвездие Эридан йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,02 ± 0,13[3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 1393, MCG-03-10-019, ESO 548-58, PGC 13425, GSC 05877-00928, ESO-LV 548-0580, 6dFGS gJ033838.6-182541, SGC 033623-1835.4, LEDA 13425, 2MASX J03383857-1825407, APMBGC 548-082-080, FSG IV-20 һәм Gaia DR2 5101443200775568000
Радиальная скорость 2085[4]
Прямое восхождение 3ч 38м 38,576716875с[5]
Склонение −18° 25′ 40,767538844″[5]
Расстояние от Земли 28[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1393 РУВИКИ.Медиада

NGC 1393 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1393.

Шулай ук карагыз