Эчтәлеккә күчү

NGC 1407

Мегавики проектыннан
NGC 1407
Морфологический тип галактики E һәм E0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 6 октябрь 1785
Красное смещение 0,005931 ± 5,9E−5 һәм 0,006[2]
Созвездие Эридан йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 9,67 ± 0,2[3]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 1407, ESO 548-67, 2MASX J03401190-1834493, MCG-03-10-030, PGC 13505, GSC 05877-00735, 6dFGS gJ034011.8-183449, ESO-LV 548-0670, 1RXS J034010.7-183448, SGC 033757-1844.5, LEDA 13505, APMBGC 548-102-072 һәм FSG IV-55
Радиальная скорость 1791[4][5]
Прямое восхождение 3ч 40м 11,904с[6]
Склонение −18° 34′ 49,36″[6]
Расстояние от Земли 28,18 ± 0,12[7][4] һәм 28,18[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1407 РУВИКИ.Медиада

NGC 1407 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ Rusli S. P., Erwin P., Saglia R. P., Thomas J., Fabricius M., Bender R., Nowak N. Depleted galaxy cores and dynamical black hole masses (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146. — P. 160. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/6/160 — arXiv:1310.5310
  2. ↑ Mahdavi A., Geller M. J. The L_X_-{sigma} relation for galaxies and clusters of galaxies (ингл.) // (unknown type) — 2001. — Vol. 554. — P. 129–132. — doi:10.1086/321710 — arXiv:astro-ph/0105315
  3. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1407.

Шулай ук карагыз