Эчтәлеккә күчү

NGC 1375

Мегавики проектыннан
NGC 1375
Склонение собственного движения 0,305 ± 0,873[1]
Расстояние от Земли 19,77 ± 0,14[2][3] һәм 19,77[3]
Дата открытия 1837
Красное смещение 0,00265[4]
Созвездие Мич[d]
Видимая звёздная величина 12,4 ± 0,13[5]
Параллакс 0,2579 ± 0,4506[1]
Изображение
Каталожный код NGC 1375, PGC 13266, 2MASX J03351683-3515564, MCG-06-08-030, ESO 358-24, GSC 07027-00702, ESO-LV 358-0240, 6dFGS gJ033516.8-351556, SGC 033321-3525.9, LEDA 13266, APMBGC 358+031+015, FCC 148 һәм Gaia DR2 4861108208260439936
Прямое восхождение 3ч 35м 16,8019706983с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Прямое восхождение собственного движения 0,453 ± 0,542[1]
Радиальная скорость 769[3][6]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −35° 15′ 56,37916901″[1]
Морфологический тип галактики S0[7] һәм SAB0[8]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1375 РУВИКИ.Медиада

NGC 1375 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1837 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Morris R. A. H., Phillipps S., Jones J. B., Drinkwater M. J., Gregg M. D., Couch W. J., Parker Q. A., Smith R. M. 2MASS galaxies in the Fornax cluster spectroscopic survey (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2007. — Vol. 476, Iss. 1. — P. 59–62. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:20053734 — arXiv:0712.0200
  5. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  8. ↑ Erwin P., Debattista V. P. Peanuts at an angle: detecting and measuring the three-dimensional structure of bars in moderately inclined galaxies (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 431, Iss. 4. — P. 3060–3086. — 27 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STT385 — arXiv:1301.0638
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1375.

Шулай ук карагыз