Эчтәлеккә күчү

NGC 5256

Мегавики проектыннан
NGC 5256
Морфологический тип галактики Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 12 май 1787
Красное смещение 0,027[2]
Созвездие Зур Җидегән йолдызлыгы
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Видимая звёздная величина 13,42[3]
Каталожный код NGC 5256, MCG+08-25-031, IRAS F13362+4831, IRAS 13362+4831, UGC 8632, PGC 48192, 6C 133614+483130, 6C 133616+483145, 7C 133614.80+483153.00, NVSS J133817+481638, PSCz Q13362+4831, UZC J133817.5+481637, Z 1336.2+4832, Z 246-21, LEDA 48192, GB6 B1336+4832, [SLK2004] 877, WB 1336+4832, [VDD93] 190, [DML87] 674, RX J1338.3+4816 һәм [HB91] 1336+485
Прямое восхождение 13ч 38м 17,8с[4]
Склонение +48° 16′ 41″[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 5256 РУВИКИ.Медиада

NGC 5256 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1787 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Weedman D. W. The most luminous starbursts in the Universe — 2008. — doi:10.1086/591123 — arXiv:0806.4101
  3. ↑ Hernán-Caballero A., Hatziminaoglou E. An atlas of mid-infrared spectra of star-forming and active galaxies (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 414, Iss. 1. — P. 500–511. — 12 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2011.18413.X — arXiv:1101.4794
  4. ↑ 4,0 4,1 Laurent-Muehleisen S. A., Kollgaard R. I., Ryan P. J., Feigelson E. D., Brinkmann W., Siebert J. Radio-loud active galaxies in the northern ROSAT All-Sky Survey. I. Radio identifications — 1997. — Т. 122. — С. 235–247. — doi:10.1051/AAS:1997331 — arXiv:astro-ph/9607058
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 5256.

Шулай ук карагыз