Эчтәлеккә күчү

NGC 5249

Мегавики проектыннан
NGC 5249
Расстояние от Земли 111,7[1]
Созвездие Үгезкөтүче йолдызлыгы
Каталожный код NGC 5249, 2MASX J13373751+1558197, MCG+03-35-015, PGC 48134, UGC 8618, Z 102-28, ALFALFA 1-622, Z 1335.2+1614, UZC J133737.5+155820, FIRST J133737.4+155820, NVSS J133737+155818, SDSS J133737.49+155820.0 һәм LEDA 48134
Морфологический тип галактики S0 һәм E[2]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Прямое восхождение 13ч 37м 37,511с[3]
Видимая звёздная величина 13,97 ± 0,1[4]
Дата открытия 21 март 1784
Радиальная скорость 7740[5]
Изображение
Склонение +15° 58′ 19,78″[3]
Красное смещение 0,025398 ± 0,00071 һәм 0,02587 ± 1,0E−5[6]

NGC 5249 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Giovanelli R., Haynes M. P., Kent B. R., Saintonge A., Altaf A., Balonek T., Brown S., Catinella B., Furniss A., Goldstein J. et al. The Arecibo Legacy Fast ALFA Survey. III. H i Source Catalog of the Northern Virgo Cluster Region (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2007. — Vol. 133, Iss. 6. — P. 2569–2583. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/516635 — arXiv:astro-ph/0702316
  2. ↑ Park J., Jeong H., Yi S. K. Outflows in sodium excess objects (ингл.) // (unknown type) — 2015. — Vol. 809. — P. 91. — doi:10.1088/0004-637X/809/1/91 — arXiv:1507.03342
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ Finkelman I., Brosch N., Funes J. G., Kniazev A. Y., Väisänen P. Ionized gas in E/S0 galaxies with dust lanes (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2010. — Vol. 407, Iss. 4. — P. 2475–2500. — 26 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.17070.X — arXiv:1005.4227
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 5249.

Шулай ук карагыз