Эчтәлеккә күчү

NGC 499

Мегавики проектыннан
NGC 499
Морфологический тип галактики S0[1] һәм E5A[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 12 сентябрь 1784
Красное смещение 0,014567 ± 9,3E−5 һәм 0,01456[3]
Созвездие Хут йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,3[1]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 499, MCG+05-04-038, UGC 926, PGC 5060, 2MASX J01231145+3327362, IC 1686, Z 502-59, UZC J012311.7+332735, Z 0120.4+3313, LEDA 5060, SDSS J012311.50+332736.7 һәм GC 289
Радиальная скорость 4360[4][5]
Прямое восхождение 1ч 23м 11,501с[6]
Склонение +33° 27′ 36,73″[6]
Расстояние от Земли 54,45 ± 0,23[7][4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 499 РУВИКИ.Медиада

NGC 499 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
  3. ↑ Miller N. A., Ledlow M. J., Owen F. N., Hill J. M. Redshifts for a sample of radio-selected poor clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2002. — Vol. 123. — P. 3018–3040. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/340694 — arXiv:astro-ph/0203281
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 499.

Шулай ук карагыз