Эчтәлеккә күчү

NGC 495

Мегавики проектыннан
NGC 495
Морфологический тип галактики SB0-a һәм S0a[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 12 сентябрь 1784
Красное смещение 0,013679 ± 7,3E−5[2] һәм 0,01376[3]
Созвездие Хут йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 495, MCG+05-04-035, PGC 5037, UGC 920, 2MASX J01225595+3328171, SDSS J012255.95+332817.0, UZC J012256.0+332817, Z 0120.1+3313, Z 502-58, LEDA 5037 һәм Gaia DR2 316879014902749440
Радиальная скорость 4104[4][5]
Прямое восхождение 1ч 22м 55,9581621477с[6]
Склонение +33° 28′ 17,040027661″[6]
Расстояние от Земли 66,37 ± 0,08[7][4] һәм 66,37[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 495 РУВИКИ.Медиада

NGC 495 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Barrera-Ballesteros J. K., García-Lorenzo B., Falcón-Barroso J., Lyubenova M., Wild V., Méndez-Abreu J., Sánchez S. F., Marquez I., Masegosa J., Monreal-Ibero A. et al. Tracing kinematic (mis)alignments in CALIFA merging galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 582. — P. 21–21. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201424935 — arXiv:1506.03819
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ Miller N. A., Ledlow M. J., Owen F. N., Hill J. M. Redshifts for a sample of radio-selected poor clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2002. — Vol. 123. — P. 3018–3040. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/340694 — arXiv:astro-ph/0203281
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 495.

Шулай ук карагыз