Эчтәлеккә күчү

NGC 4827

Мегавики проектыннан
NGC 4827
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 11 апрель 1785
Красное смещение 0,0253 һәм 0,02531 ± 1,0E−5[2][3]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,91 ± 0,23[4]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4827, PGC 44178, UGC 8065, 2MASX J12564351+2710438, MCG+05-31-016, 5C 4.43, Z 160-28, UZC J125643.6+271043, Z 1254.3+2726, SDSS J125643.51+271043.6, FIRST J125643.5+271043, CAIRNS J125643.56+271043.2, LEDA 44178, 3XMM J125643.5+271043, [GCP2006] A149, 7W 1254+27W04, GMP 5279, [DFO95] 160 һәм [HHM2010] 194.18133+27.17880
Радиальная скорость 7612[5][6]
Прямое восхождение 12ч 56м 43,518с[2]
Склонение +27° 10′ 43,66″[2]
Расстояние от Земли 113,24 ± 0,25[7][5] һәм 113,24[5]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4827 РУВИКИ.Медиада

NGC 4827 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Lansbury G. B., Lucey J. R., Smith R. J. Barred S0 galaxies in the Coma cluster (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2014. — Vol. 439. — P. 1749–1764. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STU049 — arXiv:1401.3775
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  3. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4827.

Шулай ук карагыз