Эчтәлеккә күчү

NGC 4821

Мегавики проектыннан
NGC 4821
Морфологический тип галактики S0[1] һәм Sbc[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 6 апрель 1864
Красное смещение 0,0235 ± 1,0E−5[3][4]
Созвездие Вероника чәче йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,5
Первооткрыватель или изобретатель Генрих Луи д’Арре[d]
Каталожный код NGC 4821, 2MASX J12562911+2657250, MCG+05-31-015, PGC 44148, AGC 221133, Z 160-24, UZC J125629.2+265725, Z 1254.1+2713, SDSS J125629.13+265725.1, CAIRNS J125629.18+265725.0, LEDA 44148, SDSS J125629.13+265725.2, GMP 5424, [DFO95] 155, [HHM2010] 194.12139+26.95701 һәм Gaia DR2 3958643426551716096
Радиальная скорость 7029[5]
Прямое восхождение 12ч 56м 29,1256712803с[6]
Склонение +26° 57′ 25,183667729″[6]
Расстояние от Земли 104,06[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4821 РУВИКИ.Медиада

NGC 4821 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1864 елда Алмания астрономы Heinrich d'Arrest тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Yoshino A., Yamauchi C. Box/peanut and bar structures in edge-on and face-on nearby galaxies in the Sloan Digital Sky Survey - I. Catalogue (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2015. — Vol. 446. — P. 3749–3767. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STU2249 — arXiv:1410.8262
  3. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  4. ↑ Mobasher B., (not translated to tt), Carter D., Poggianti B. M., Komiyama Y., Kashikawa N., Bridges T. J., Iye M., Okamura S., Sekiguchi M. та ін. A photometric and spectroscopic study of dwarf and giant galaxies in the Coma cluster. II. Spectroscopic observations // (unknown type) — 2001. — Т. 137. — С. 279–296. — doi:10.1086/323584 — arXiv:astro-ph/0107385
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  7. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (ингл.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4821.

Шулай ук карагыз