Эчтәлеккә күчү

NGC 4444

Мегавики проектыннан
NGC 4444
Склонение собственного движения −0,586 ± 0,913[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 15 март 1836
Красное смещение 0,009677 һәм 0,009723 ± 2,7E−5[2]
Созвездие Кентавр йолдызлыгы
Параллакс 2,307 ± 0,9176[1]
Изображение
Каталожный код NGC 4444, MCG-07-26-007, IRAS 12259-4259, ESO 268-10, PGC 41043, 2MASX J12283639-4315423, ESO-LV 268-0100, HIPASS J1228-43, 6dFGS gJ122836.4-431542, SGC 122555-4259.1, PSCz Q12259-4259, LEDA 41043 һәм Gaia DR2 6145495741222750464
Видимая звёздная величина 12,2
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Морфологический тип галактики Sb[3]
Радиальная скорость 2915[4][5]
Прямое восхождение 12ч 28м 36,4187987113с[1]
Склонение −43° 15′ 42,154728221″[1]
Прямое восхождение собственного движения −1,657 ± 1,296[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4444 РУВИКИ.Медиада

NGC 4444 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1836 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  3. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  4. ↑ Lauberts A. The ESO/Uppsala Survey of the ESO(B) Atlas — 1982. — Т. -1. — С. 0–503.
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4444.

Шулай ук карагыз