Эчтәлеккә күчү

NGC 4289

Мегавики проектыннан
NGC 4289
Морфологический тип галактики Sc һәм Sbc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1877
Красное смещение 0,00873[2][3]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,6
Первооткрыватель или изобретатель Эрнст Вильгельм Леберехт Темпель[d]
Каталожный код NGC 4289, PGC 39886, 2MASX J12210230+0343190, IRAS 12184+0400, MCG+01-32-015, UGC 7403, IRAS 12184+0359, IRAS F12184+0400, VCC 449, EVCC 2077, HIPASS J1221+03, NVSS B121829+040001, PSCz Q12184+0400, SDSS J122102.25+034319.7, UZC J122102.3+034320, Z 1218.5+0400, Z 42-38, 2MFGC 9719 һәм LEDA 39886
Радиальная скорость 2539[4]
Прямое восхождение 12ч 21м 2,304с[5]
Склонение +3° 43′ 19,06″[5]
Расстояние от Земли 46,13[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4289 РУВИКИ.Медиада

NGC 4289 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1877 елда Алмания астрономы Wilhelm Tempel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Stocke J. T., Keeney B. A., Danforth C. W., Syphers D., Yamamoto H., Shull J. M., Green J. C., Froning C., Savage B. D., Wakker B. et al. Absorption-line detections of 10^5^-10^6^ K gas in spiral-rich groups of galaxies (ингл.) // (unknown type) — 2014. — Vol. 791. — P. 128. — doi:10.1088/0004-637X/791/2/128 — arXiv:1405.4307
  3. ↑ Gavazzi G., Savorgnan G., Fumagalli M. The complete census of optically selected AGNs in the Coma supercluster: the dependence of AGN activity on the local environment (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 534. — P. 31–31. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201117461 — arXiv:1107.3702
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4289.

Шулай ук карагыз