Эчтәлеккә күчү

NGC 4288

Мегавики проектыннан
NGC 4288
Морфологический тип галактики SBcd һәм SBm[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 10 апрель 1788
Красное смещение 0,00174 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Тазылар йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,6
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4288, PGC 39840, 2MASX J12203811+4617276, UGC 7399, MCG+08-23-006, UZC J122038.0+461730, Z 244-6, Z 1218.2+4635, SDSS J122038.14+461730.4, DDO 119 һәм LEDA 39840
Радиальная скорость 531[3]
Прямое восхождение 12ч 20м 38,119с[4]
Склонение +46° 17′ 27,67″[4]
Расстояние от Земли 8,43 ± 2,53[5]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4288 РУВИКИ.Медиада

NGC 4288 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1788 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Lelli F., McGAUGH S. S., Schombert J. M. The small scatter of the baryonic Tully-Fisher relation (ингл.) // (unknown type) — 2016. — Vol. 816. — P. 14. — doi:10.3847/2041-8205/816/1/L14 — arXiv:1512.04543
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4288.

Шулай ук карагыз