Эчтәлеккә күчү

NGC 4039

Мегавики проектыннан
NGC 4039
Морфологический тип галактики Sc[1]
Расстояние от Земли 20,61 ± 0,07[2][3] һәм 20,61[3]
Дата открытия 7 февраль 1785
Красное смещение 0,005474 ± 3,0E−5[4][5]
Созвездие Карга йолдызлыгы[d]
Видимая звёздная величина 10,4
Изображение
Каталожный код NGC 4039, PGC 37969, MCG-03-31-015, UGCA 265, ESO 572-48, ESO-LV 572-0471, ESO-LV 572-0480, SGC 115920-1836.4 һәм LEDA 37969
Прямое восхождение 12ч 01м 53,8с[6]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Родительское тело галактики Antennae[d][7]
Радиальная скорость 1628[3][8]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −18° 53′ 6″[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4039 РУВИКИ.Медиада

NGC 4039 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ Colbert E. J. M., Heckman T. M., Ptak A. F., Strickland D. K., Weaver K. A. Old and young X-ray point source populations in nearby galaxies (ингл.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2004. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/380899 — arXiv:astro-ph/0305476
  2. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ De V. G., De V. A., Corwin J. R. Second reference catalogue of bright galaxies, 1976, Austin: University of Texas Press — 1976. — Т. -1. — С. 0.
  5. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  6. ↑ 6,0 6,1 Paturel G., Petit C., Prugniel P., Theureau G., Rousseau J., Brouty M., Dubois P., Cambrésy L. HYPERLEDA. I. Identification and designation of galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2003. — Vol. 412, Iss. 1. — P. 45–55. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:20031411
  7. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  8. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4039.

Шулай ук карагыз