Эчтәлеккә күчү

NGC 4038

Мегавики проектыннан
NGC 4038
Морфологический тип галактики Sc[1] һәм SB(s)mpec[2]
Расстояние от Земли 22,08 ± 0,1[3][4] һәм 22,08[4]
Дата открытия 7 февраль 1785
Красное смещение 0,005477 ± 4,0E−5[5]
Созвездие Карга йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 10,3
Каталожный код NGC 4038, MCG-03-31-014, ESO 572-47, UGCA 264, PGC 37967, ESO-LV 572-0481, ESO-LV 572-0470, MRC 1159-185, SGC 115919-1835.2, NVSS J120152-185205, 2MASX J12015300-1852033, 6dFGS gJ120153.0-185204, HIPASS J1201-18 һәм LEDA 37967
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Родительское тело галактики Antennae[d][1]
Радиальная скорость 1632[4]
Прямое восхождение 12ч 01м 53,002с[6]
Склонение −18° 52′ 3,32″[6]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4038 РУВИКИ.Медиада

NGC 4038 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Whitmore B. C., Chandar R., Bowers A. S., Larsen S., Lindsay K., Ansari A., Evans J. The luminosity function of star clusters in 20 star-forming galaxies based on Hubble Legacy Archive photometry (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2014. — Vol. 147. — P. 78. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/147/4/78 — arXiv:1404.0301
  3. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4038.

Шулай ук карагыз