Эчтәлеккә күчү

NGC 2141

Мегавики проектыннан
NGC 2141
Прямое восхождение 6ч 02м 55с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Металличность −0,09[2][3] һәм −0,14[4][5]
Дата открытия 1834
Созвездие Орион йолдызлыгы
Прямое восхождение собственного движения 0,03 ± 1,48[6]
Изображение
Видимая звёздная величина 9,4[7]
Каталожный код NGC 2141, OCl 487, C 0600+104 һәм [KPS2012] MWSC 0710
Первооткрыватель или изобретатель Эдвард Эмерсон Барнард[d]
Радиальная скорость 24,1 ± 0,3[8][1]
Склонение собственного движения −4,82 ± 1,65[6]
Склонение +10° 26′ 50″[1]
Расстояние от Земли 3,9[9]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2141 РУВИКИ.Медиада

NGC 2141 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1882 елда Америка астрономы Edward Barnard тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, unknown зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[10]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Wu Z., Zhou X., Ma J., Du C. The orbits of open clusters in the Galaxy (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 4. — P. 2146–2164. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15416.X — arXiv:0909.3737
  2. ↑ Jacobson H. R., Friel E. D. Zirconium, barium, lanthanum, and europium abundances in open clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 145. — P. 107. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/145/4/107 — arXiv:1303.4283
  3. ↑ Overbeek J. C., Friel E. D., Jacobson H. R. New neutron-capture measurements in 23 open clusters. I the r-process (ингл.) // (unknown type) — 2016. — Vol. 824. — P. 75–75. — doi:10.3847/0004-637X/824/2/75 — arXiv:1604.05735
  4. ↑ Heiter U., Soubiran C., Netopil M., Paunzen E. On the metallicity of open clusters (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 561. — P. 93–93. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322559 — arXiv:1311.2306
  5. ↑ Netopil M., Paunzen E., Heiter U., Soubiran C. On the metallicity of open clusters (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 585. — P. 150–150. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201526370 — arXiv:1511.08884
  6. ↑ 6,0 6,1 Dias W. S., Monteiro H., Caetano T. C., Lepine J. R. D., Assafin M., Oliveira A. F. Proper motions of the optically visible open clusters based on the UCAC4 catalog (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 564. — P. 79–79. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201323226
  7. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  8. ↑ Yong D., Carney B. W., De A. M. L. T. Elemental abundance ratios in stars of the outer galactic disk. I. Open clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2005. — Vol. 130. — P. 597–625. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/430934 — arXiv:astro-ph/0504193
  9. ↑ Jacobson H. R., Friel E. D., Pilachowski C. A. Abundances of red giants in old open clusters. IV. NGC 1817, NGC 1883, NGC 2141, and NGC 2158 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2009. — Vol. 137. — P. 4753–4765. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/137/6/4753
  10. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2141.

Шулай ук карагыз