Эчтәлеккә күчү

NGC 1211

Мегавики проектыннан
NGC 1211
Морфологический тип галактики SB0-a һәм SB0ar[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 31 октябрь 1867
Красное смещение 0,010684 ± 4,0E−5 һәм 0,01075 ± 0,00016[2][3]
Созвездие Кит йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,4
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 1211, IRAS 03043-0059, MCG+00-08-093, PGC 11670, IRAS F03043-0059, 2MASX J03065240-0047399, UGC 2545, Z 389-81, 6dFGS gJ030652.4-004740, SDSS J030652.42-004740.1, Z 0304.3-0059, UZC J030652.4-004740, HIPASS J0306-00, LEDA 11670 һәм Gaia DR2 3266272433325912448
Радиальная скорость 3212 ± 1[4]
Прямое восхождение 3ч 06м 52,4204189413с[5]
Склонение −0° 47′ 40,058566719″[5]
Расстояние от Земли 28,71[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1211 РУВИКИ.Медиада

NGC 1211 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1880 елда Франция астрономы Edouard Stephan тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 80.01 см (31.5 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ Gadotti D. A., Athanassoula E., Carrasco L., De S. R. E., Recillas E. Near-infrared surface photometry of a sample of barred galaxies (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2007. — Vol. 381. — P. 943–961. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2007.12295.X — arXiv:0707.4599
  2. ↑ Abazajian K. N., Adelman-McCarthy J. K., Agüeros M. A., Allam S. S., Prieto C. A., An D., Anderson K. S. J., Anderson S. F., Annis J., Bailer-Jones C. A. L. та ін. The seventh data release of the Sloan Digital Sky Survey // (unknown type) — 2009. — Т. 182, вип. 2. — С. 543–558. — doi:10.1088/0067-0049/182/2/543 — arXiv:0812.0649
  3. ↑ Jennifer K. Adelman‐McCarthy, Agüeros M. A., Allam S. S., Kurt S.J. Anderson, Anderson S. F., Annis J., C. A. L. Bailer‐Jones, Baldry I. K., Barentine J. C., Becker A. C. та ін. The Sixth Data Release of the Sloan Digital Sky Survey // (unknown type) — 2008. — Т. 175, вип. 2. — С. 297–313. — doi:10.1086/524984 — arXiv:0707.3413
  4. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  5. ↑ 5,0 5,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1211.

Шулай ук карагыз