Эчтәлеккә күчү

NGC 1193

Мегавики проектыннан
NGC 1193
Прямое восхождение 3ч 05м 56с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Металличность −0,17[2][3] һәм −0,22[4][5]
Дата открытия 24 октябрь 1786
Созвездие Персей йолдызлыгы
Прямое восхождение собственного движения 1,05 ± 3,14[6]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,6[7]
Каталожный код NGC 1193, C 0302+441 һәм [KPS2012] MWSC 0256
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Радиальная скорость −82 ± 10,39[8]
Склонение собственного движения −4,96 ± 4,94[6]
Склонение +44° 22′ 60″[1]
Расстояние от Земли 5,8[9]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1193 РУВИКИ.Медиада

NGC 1193 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1786 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[10]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Dias W. S., Alessi B. S., Moitinho A., Lépine J. R. D. New catalogue of optically visible open clusters and candidates (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2002. — Vol. 389, Iss. 3. — P. 871–873. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:20020668 — arXiv:astro-ph/0203351
  2. ↑ Jacobson H. R., Friel E. D. Zirconium, barium, lanthanum, and europium abundances in open clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 145. — P. 107. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/145/4/107 — arXiv:1303.4283
  3. ↑ Overbeek J. C., Friel E. D., Jacobson H. R. New neutron-capture measurements in 23 open clusters. I the r-process (ингл.) // (unknown type) — 2016. — Vol. 824. — P. 75–75. — doi:10.3847/0004-637X/824/2/75 — arXiv:1604.05735
  4. ↑ Heiter U., Soubiran C., Netopil M., Paunzen E. On the metallicity of open clusters (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 561. — P. 93–93. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322559 — arXiv:1311.2306
  5. ↑ Netopil M., Paunzen E., Heiter U., Soubiran C. On the metallicity of open clusters (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 585. — P. 150–150. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201526370 — arXiv:1511.08884
  6. ↑ 6,0 6,1 Dias W. S., Monteiro H., Caetano T. C., Lepine J. R. D., Assafin M., Oliveira A. F. Proper motions of the optically visible open clusters based on the UCAC4 catalog (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 564. — P. 79–79. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201323226
  7. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  8. ↑ Kharchenko N. V., Piskunov A. E., Schilbach E., Röser S., R.-D. Scholz Global survey of star clusters in the Milky Way (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2013. — Vol. 558. — P. 53–53. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322302 — arXiv:1308.5822
  9. ↑ Friel E. D., Jacobson H. R., Pilachowski C. A. Abundances of red giants in old open clusters. V. Be 31, Be 32, Be 39, M 67, NGC 188, and NGC 1193 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2010. — Vol. 139. — P. 1942–1967. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/139/5/1942
  10. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1193.

Шулай ук карагыз