Эчтәлеккә күчү

NGC 99

Мегавики проектыннан
NGC 99
Морфологический тип галактики 6[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 8 октябрь 1883
Красное смещение 0,017705 һәм 0,01771 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Хут йолдызлыгы
Изображение
Склонение +15° 46′ 13,04″[3]
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Видимая звёздная величина 13,65 ± 0,13[4]
Радиальная скорость 5309 ± 0[5]
Прямое восхождение 0ч 23м 59,422с[3]
Каталожный код NGC 99, AGC 230, HIPASS J0024+15, IRAS F00213+1529, IRAS 00214+1529, LEDA 1523, 2MASX J00235942+1546130, PSCz Q00214+1529, SDSS J002359.39+154613.5, UGC 230, UZC J002359.4+154614, MCG+02-02-006, Z 434-6, Z 457-11 һәм Z 0021.4+1530
Расстояние от Земли 75,82 ± 2,68[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 99 РУВИКИ.Медиада

NGC 99 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1883 елда Франция астрономы Edouard Stephan тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 80.01 см (31.5 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Baillard A., Bertin E., Lapparent V. d., Fouqué P., Arnouts S., Mellier Y., J.-F. Leborgne, Prugniel P., Pelló R., Makarova L. et al. The EFIGI catalogue of 4458 nearby galaxies with detailed morphology (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 532. — P. 74–74. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201016423 — arXiv:1103.5734
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  6. ↑ Bradford J. D., Geha M. C., Blanton M. R. A study in blue: the baryon content of isolated low-mass galaxies (ингл.) // (unknown type) — 2015. — Vol. 809. — P. 146. — doi:10.1088/0004-637X/809/2/146 — arXiv:1505.04819
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 99.

Шулай ук карагыз