Эчтәлеккә күчү

NGC 7590

Мегавики проектыннан
NGC 7590
Морфологический тип галактики Sbc һәм S(r?)bc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 14 июль 1826
Красное смещение 0,005324 ± 2,3E−5[2] һәм 0,0047[3]
Созвездие Торна йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,76[4]
Первооткрыватель или изобретатель Джеймс Данлоп[d]
Каталожный код NGC 7590, PGC 71031, ESO 347-33, 2MASX J23185483-4214206, 6dFGS gJ231854.8-421421, ESO-LV 347-0330, HIPASS J2318-42a, IRAS 23161-4230, IRAS F23161-4230, MCG-07-47-030, PSCz Q23161-4230, SGC 231610-4230.7 һәм LEDA 71031
Радиальная скорость 1510[5]
Прямое восхождение 23ч 18м 54,836с[6]
Склонение −42° 14′ 20,64″[6]
Расстояние от Земли 31,05 ± 0,2[7][5] һәм 31,05[5]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 7590 РУВИКИ.Медиада

NGC 7590 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1826 елда Шотландия астрономы James Dunlop тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 22.86 см (9 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ Farnes J. S., Green D. A., Kantharia N. G. Spectropolarimetry with the Giant Metrewave Radio Telescope at 610 MHz: a case study of two southern compact group fields (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 437, Iss. 4. — P. 3236–3254. — 19 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STT2118 — arXiv:1310.7589
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (ингл.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ Hewitt A., Burbidge G. An optical catalog of extragalactic emission-line objects similar to quasi-stellar objects // (unknown type) — 1991. — Т. 75. — С. 297–356. — doi:10.1086/191533
  4. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 7590.

Шулай ук карагыз