Эчтәлеккә күчү

NGC 7407

Мегавики проектыннан
NGC 7407
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1873
Красное смещение 0,021442 ± 1,0E−5 һәм 0,021442 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Пегас йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,3
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 7407, PGC 69922, UGC 12230, 2MASX J22532085+3207507, IRAS 22510+3151, MCG+05-54-002, PSCz Q22510+3151, SDSS J225321.11+320745.7, UZC J225321.1+320745, Z 2250.9+3152, Z 495-42, Z 496-5 һәм LEDA 69922
Радиальная скорость 6441[3]
Прямое восхождение 22ч 53м 20,859с[4]
Склонение +32° 07′ 50,79″[4]
Расстояние от Земли 107,15 ± 0,2[5][3] һәм 107,15[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 7407 РУВИКИ.Медиада

NGC 7407 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1873 елда Франция астрономы Edouard Stephan тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 80.01 см (31.5 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Hakobyan A. A., Karapetyan A. G., Barkhudaryan L. V., Mamon G. A., Kunth D., Petrosian A. R., Adibekyan V., Aramyan L. S., Turatto M. Supernovae and their host galaxies - III. The impact of bars and bulges on the radial distribution of supernovae in disc galaxies (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2016. — Vol. 456. — P. 2848–2860. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STV2853 — arXiv:1511.08896
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 7407.

Шулай ук карагыз