Эчтәлеккә күчү

NGC 6838

Мегавики проектыннан
NGC 6838
Склонение собственного движения −3,93 ± 0,3[1]
Расстояние от Земли 0,004[2]
Металличность −0,81[3][4]
Радиус 14
Дата открытия 1745
Спектральный класс X-XI
Созвездие Ук йолдызлыгы[d]
Каталожный код M 71, NGC 6838, CSI+18-19515, GCRV 12241, GCl 115, Collinder 409, Melotte 226, C 1951+186 һәм [KPS2012] MWSC 3200
Изображение
Видимая звёздная величина 6,1[5][6]
Прямое восхождение 19ч 53м 46,49с[7]
Первооткрыватель или изобретатель Шезо, Жан Филипп де[d]
Абсолютная звёздная величина −5,61[5]
Радиальная скорость −16,9 ± 9,3[8]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +18° 46′ 45,1″[7]
Прямое восхождение собственного движения −0,16 ± 0,3[1]
Логотип Викисклад Викисклад медиафайллар

NGC 6838 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1745 елда Щвецария астрономы Phillippe de Cheseaux тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, unknown зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Kharchenko N. V., Piskunov A. E., Schilbach E., Röser S., R.-D. Scholz Global survey of star clusters in the Milky Way (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2013. — Vol. 558. — P. 53–53. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322302 — arXiv:1308.5822
  2. ↑ Forbes D. A., Lasky P., Graham A. W., Spitler L. Uniting old stellar systems: from globular clusters to giant ellipticals (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2008. — Vol. 389. — P. 1924–1936. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2008.13739.X — arXiv:0806.1090
  3. ↑ Willman B., Strader J. "Galaxy," defined (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2012. — Vol. 144. — P. 76. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/144/3/76 — arXiv:1203.2608
  4. ↑ Leaman R. Insights into pre-enrichment of star clusters and self-enrichment of dwarf galaxies from their intrinsic metallicity dispersions (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2012. — Vol. 144, Iss. 6. — P. 183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/144/6/183 — arXiv:1209.4648
  5. ↑ 5,0 5,1 (not translated to en) A catalog of parameters for globular clusters in the Milky Way (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1996. — Vol. 112, Iss. 4. — P. 1487. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/118116
  6. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  7. ↑ 7,0 7,1 Goldsbury R., Richer H. B., Anderson J., Dotter A., Sarajedini A., Woodley K. The ACS survey of galactic globular clusters. X. New determinations of centers for 65 clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2010. — Vol. 140, Iss. 6. — P. 1830–1837. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/140/6/1830 — arXiv:1008.2755
  8. ↑ Smolinski J. P., Lee Y. S., Beers T. C., Bickerton S. J., Johnson J. A., Loomis C. P., Rockosi C. M., Sivarani T., Yanny B. The SEGUE stellar parameter pipeline. IV. Validation with an extended sample of galactic globular and open clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2011. — Vol. 141. — P. 89. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/141/3/89 — arXiv:1008.1959
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 6838.

Шулай ук карагыз