Эчтәлеккә күчү

NGC 6486

Мегавики проектыннан
NGC 6486
Созвездие Геркулес йолдызлыгы
Каталожный код NGC 6486, NPM1G +29.0417, PGC 61033, 2MASX J17523529+2949053, MCG+05-42-006, UZC J175235.3+294905, Z 171-12, Z 1750.6+2950 һәм LEDA 61033
Морфологический тип галактики E-S0
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,3
Дата открытия 28 июль 1880
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Прямое восхождение 17ч 52м 35,295с[1]
Склонение +29° 49′ 5,37″[1]
Красное смещение 0,026859 ± 0,000103[2]

NGC 6486 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1880 елда Франция астрономы Edouard Stephan тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 80.01 см (31.5 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[3]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ Marzke R. O., Huchra J. P., Geller M. J. Large-scale structure at low galactic latitude (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1996. — Vol. 112. — P. 1803–1811. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/118142
  3. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 6486.

Шулай ук карагыз