Эчтәлеккә күчү

NGC 6284

Мегавики проектыннан
NGC 6284
Склонение собственного движения −5,39 ± 0,83[1][2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Металличность −1,31[3]
Дата открытия 22 май 1784
Созвездие Еланлы Кеше йолдызлыгы
Прямое восхождение собственного движения −3,66 ± 0,64[1][2]
Видимая звёздная величина 7,43[3]
Каталожный код NGC 6284, GCL 53, ESO 518-SC9, 2MASX J17042874-2445512, C 1701-246, GCl 53 һәм [KPS2012] MWSC 2528
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Радиальная скорость 27,6 ± 1,7[2]
Прямое восхождение 17ч 04м 28,747с[4]
Склонение −24° 45′ 51,22″[4]
Расстояние от Земли 0,015[5]
Логотип Викисклад Викисклад медиафайллар

NGC 6284 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Casetti-Dinescu D. I., Girard T. M., Jilkova L., Van A. W. F., Podesta F., Lopez C. E. Space velocities of southern globular clusters. VII. NGC 6397, NGC 6626 (M28), and NGC 6656 (M22) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146. — P. 33. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/2/33 — arXiv:1305.7431
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Casetti-Dinescu D. I., Girard T. M., Korchagin V. I., Van A. W. F., Lopez C. E. Space velocities of southern globular clusters. VI. Nine clusters in the inner Milky way (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2010. — Vol. 140. — P. 1282–1293. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/140/5/1282 — arXiv:1008.4545
  3. ↑ 3,0 3,1 Dalessandro E., Schiavon R. P., Rood R. T., Ferraro F. R., Sohn S. T., Lanzoni B., Robert W. O’Connell Ultraviolet properties of Galactic globular clusters with GALEX. II. Integrated colors (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2012. — Vol. 144, Iss. 5. — P. 126. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/144/5/126 — arXiv:1208.5698
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Forbes D. A., Lasky P., Graham A. W., Spitler L. Uniting old stellar systems: from globular clusters to giant ellipticals (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2008. — Vol. 389. — P. 1924–1936. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2008.13739.X — arXiv:0806.1090
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 6284.

Шулай ук карагыз