Эчтәлеккә күчү

NGC 6146

Мегавики проектыннан
NGC 6146
Морфологический тип галактики E[1] һәм E5A[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 18 март 1787
Красное смещение 0,029 һәм 0,029127[3][4]
Созвездие Геркулес йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,5
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 6146, 2MASX J16251032+4053338, MCG+07-34-024, UGC 10379, PGC 58080, 7C 162329.50+410025.00, FIRST J162510.3+405334, NVSS J162510+405334, SDSS J162510.32+405334.3, SDSS J162510.33+405334.3, UZC J162510.3+405335, Z 1623.5+4101, Z 224-18, LEDA 58080, B3 1623+410A, [ZBO89] ACO 2197-1, GB6 J1625+4053, GB6 B1623+4100 һәм Gaia DR2 1380969841230587520
Радиальная скорость 8695[5][6]
Прямое восхождение 16ч 25м 10,3250969082с[7]
Склонение +40° 53′ 34,33896699″[7]
Расстояние от Земли 87,1 ± 0,22[8][5] һәм 87,1[5]

NGC 6146 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1787 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
  3. ↑ Hudson M. J., Lucey J. R., Smith R. J., Davies R. L. Streaming motions of galaxy clusters within 12 000 km s−1- III. A standardized catalogue of Fundamental Plane data (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2001. — Vol. 327, Iss. 1. — P. 265–295. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1046/J.1365-8711.2001.04786.X
  4. ↑ Kochanek C. S., Pahre M. A., Falco E. E., Huchra J. P., Mader J., Jarrett T. H., Chester T., Schneider S. E. TheK‐Band Galaxy Luminosity Function (ингл.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2001. — Vol. 560, Iss. 2. — P. 566–579. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/322488 — arXiv:astro-ph/0011456
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ 7,0 7,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  8. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 6146.

Шулай ук карагыз