Эчтәлеккә күчү

NGC 6093

Мегавики проектыннан
NGC 6093
Склонение собственного движения −4,04 ± 0,46[1]
Расстояние от Земли 0,01[2]
Металличность −1,62[3]
Радиус 48
Дата открытия 4 гыйнвар 1781[4]
Спектральный класс II
Созвездие Гакрәп йолдызлыгы
Каталожный код M 80, C 1614-228, GCl 39, NGC 6093, HD 146417, GCRV 9366, CPD-22 6166, CD-22 11471, BD-22 4135, Melotte 142, [KPS2012] MWSC 2376, 3FGL J1616.8-2300 һәм 2FGL J1616.8-2302
Изображение
Видимая звёздная величина 7,33[3], 4,85[2], 7,924 ± 0,03[5], 7,417 ± 0,044[5], 7,148 ± 0,044[5] һәм 6,939 ± 0,044[5]
Прямое восхождение 16ч 17м 2,41с[6]
Первооткрыватель или изобретатель Шарль Мессье[d][4]
Абсолютная звёздная величина −7,92[3]
Радиальная скорость 9,3 ± 3,1[3] һәм 7,3 ± 4,1[3]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −22° 58′ 33,9″[6]
Прямое восхождение собственного движения −4,11 ± 0,46[1]
Логотип Викисклад Викисклад медиафайллар

NGC 6093 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1781 елда Франция астрономы Charles Messier тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 8.38 см (3.3 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Kharchenko N. V., Piskunov A. E., Schilbach E., Röser S., R.-D. Scholz Global survey of star clusters in the Milky Way (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2013. — Vol. 558. — P. 53–53. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322302 — arXiv:1308.5822
  2. ↑ 2,0 2,1 Forbes D. A., Lasky P., Graham A. W., Spitler L. Uniting old stellar systems: from globular clusters to giant ellipticals (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2008. — Vol. 389. — P. 1924–1936. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2008.13739.X — arXiv:0806.1090
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 (not translated to en) A catalog of parameters for globular clusters in the Milky Way (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1996. — Vol. 112, Iss. 4. — P. 1487. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/118116
  4. ↑ 4,0 4,1 Seligman C. NGC 6093 (= M80 = GCL 39)
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Vanderbeke J., West M. J., Propris R. D., Peng E. W., Blakeslee J. P., Jordán A., Gregg M., Côté P., Takamiya M., Ferrarese L. et al. G2C2 – I. Homogeneous photometry for Galactic globular clusters in SDSS passbands (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2013. — Vol. 437, Iss. 2. — P. 1725–1733. — 9 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STT2002 — arXiv:1310.4823
  6. ↑ 6,0 6,1 Goldsbury R., Richer H. B., Anderson J., Dotter A., Sarajedini A., Woodley K. The ACS survey of galactic globular clusters. X. New determinations of centers for 65 clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2010. — Vol. 140, Iss. 6. — P. 1830–1837. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/140/6/1830 — arXiv:1008.2755
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 6093.

Шулай ук карагыз