Эчтәлеккә күчү

NGC 6013

Мегавики проектыннан
NGC 6013
Морфологический тип галактики SBb һәм SBcr[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 21 июнь 1876
Красное смещение 0,015181 ± 0,000277 һәм 0,01526 ± 1,0E−5[2][3]
Созвездие Геркулес йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,63[4]
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 6013, IRAS F15511+4047, PGC 56287, IRAS 15511+4047, 2MASX J15525286+4038484, UGC 10080, MCG+07-33-004, Z 223-7, Z 1551.1+4047, UZC J155252.9+403849, SDSS J155252.83+403848.2, SDSS J155252.84+403848.1, LEDA 56287 һәм Gaia DR2 1383013489749192960
Радиальная скорость 4610[5]
Прямое восхождение 15ч 52м 52,8377884494с[6]
Склонение +40° 38′ 48,137141192″[6]
Расстояние от Земли 60,53 ± 0,2[7][5] һәм 60,53[5]
Логотип Викисклад Викисклад медиафайллар

NGC 6013 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1876 елда Франция астрономы Edouard Stephan тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 80.01 см (31.5 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Hernandez-Toledo H. M., Vazquez-Mata J. A., Martinez-Vazquez L. A., Choi Y.-Y., Park C. The UNAM-KIAS catalog of isolated galaxies (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2010. — Vol. 139. — P. 2525–2541. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/139/6/2525 — arXiv:1005.1571
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ The SDSS Photometric Catalog, Release 9 — 2013. — Т. 5139. — С. 0.
  4. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ 6,0 6,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 6013.

Шулай ук карагыз