Эчтәлеккә күчү

NGC 5875

Мегавики проектыннан
NGC 5875
Морфологический тип галактики Sb һәм 4[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1 май 1788
Красное смещение 0,011665 ± 9,7E−5 һәм 0,0117 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Үгезкөтүче йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,5
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 5875, PGC 54095, 2MASX J15091320+5231418, IRAS F15077+5243, MCG+09-25-027, UGC 9745, IRAS 15077+5243, Z 274-27, Z 1507.7+5244, UZC J150913.2+523143, PSCz Q15077+5243, SDSS J150913.16+523142.3, SDSS J150913.16+523142.6, FIRST J150913.2+523142, NVSS J150913+523143, LEDA 54095 һәм [SLK2004] 1093
Радиальная скорость 3523 ± 3[3]
Прямое восхождение 15ч 09м 13,202с[4]
Склонение +52° 31′ 41,9″[4]
Расстояние от Земли 53,46 ± 0,2[5][6] һәм 53,46[6]
Логотип Викисклад Викисклад медиафайллар

NGC 5875 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1788 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Baillard A., Bertin E., Lapparent V. d., Fouqué P., Arnouts S., Mellier Y., J.-F. Leborgne, Prugniel P., Pelló R., Makarova L. et al. The EFIGI catalogue of 4458 nearby galaxies with detailed morphology (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 532. — P. 74–74. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201016423 — arXiv:1103.5734
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  6. ↑ 6,0 6,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 5875.

Шулай ук карагыз