Эчтәлеккә күчү

NGC 574

Мегавики проектыннан
NGC 574
Морфологический тип галактики SBb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1 сентябрь 1834
Красное смещение 0,019147 ± 0,000123[2]
Созвездие Сынчы йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,4
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 574, 2MASX J01290311-3535561, GSC 07004-02087, IRAS 01268-3551, MCG-06-04-039, IRAS F01267-3551, ESO 353-6, PGC 5544, 2dFGRS TGS623Z086, 6dFGS gJ012903.1-353556, ESO-LV 353-0060, PSCz Q01268-3551, SGC 012647-3551.4, LEDA 5544 һәм APMBGC 353+100+043
Радиальная скорость 5720[3]
Прямое восхождение 1ч 29м 3,114с[4]
Склонение −35° 35′ 56,19″[4]
Расстояние от Земли 66,37[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 574 РУВИКИ.Медиада

NGC 574 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1834 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 574.

Шулай ук карагыз