Эчтәлеккә күчү

NGC 5485

Мегавики проектыннан
NGC 5485
Морфологический тип галактики S0 һәм E5A[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 14 апрель 1789
Красное смещение 0,006641 ± 2,7E−5 һәм 0,00635 ± 1,0E−5[2][3]
Созвездие Зур Җидегән йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,22 ± 0,05[4]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 5485, MCG+09-23-037, PGC 50369, UGC 9033, 2MASX J14071131+5500054, SDSS J140711.35+550005.9, Z 272-30, Z 1405.5+5515, UZC J140711.3+550006, SDSS J140711.33+550006.2, LEDA 50369 һәм SDSS J140711.35+550005.8
Радиальная скорость 1904[5][6]
Прямое восхождение 14ч 07м 11,312с[7]
Склонение +55° 00′ 5,47″[7]
Расстояние от Земли 26,67[5]

NGC 5485 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1789 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  4. ↑ Finkelman I., Brosch N., Funes J. G., Kniazev A. Y., Väisänen P. Ionized gas in E/S0 galaxies with dust lanes (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2010. — Vol. 407, Iss. 4. — P. 2475–2500. — 26 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.17070.X — arXiv:1005.4227
  5. ↑ 5,0 5,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ 7,0 7,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 5485.

Шулай ук карагыз