Эчтәлеккә күчү

NGC 5368

Мегавики проектыннан
NGC 5368
Расстояние от Земли 74,6[1]
Созвездие Зур Җидегән йолдызлыгы
Каталожный код NGC 5368, 2MASX J13542914+5419507, IRAS F13526+5434, MCG+09-23-014, IRAS 13526+5434, UGC 8834, PGC 49431, FIRST J135429.1+541950, NVSS J135429+541950, PSCz Q13526+5434, SDSS J135429.14+541950.6, SDSS J135429.15+541950.3, SDSS J135429.16+541950.3, SDSS J135429.16+541950.4, UZC J135429.2+541950, Z 1352.6+5435, LEDA 49431 һәм Z 272-12
Морфологический тип галактики SBab һәм SBbcr[2]
Видимая звёздная величина 13,1
Прямое восхождение 13ч 54м 29,147с[3]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Дата открытия 14 апрель 1789
Радиальная скорость 4610 ± 21[4]
Изображение
Склонение +54° 19′ 50,73″[3]
Красное смещение 0,01533 ± 1,0E−5[5]

NGC 5368 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1789 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Ashby M. L., Mahajan S., Smith H. A., Willner S. P., Fazio G. G., Raychaudhury S., Zezas A., Barmby P., Bonfini P., Cao C. et al. The Star Formation Reference Survey. I. Survey description and basic data (ингл.) // Publications of the Astronomical Society of the Pacific — University of Chicago Press, 2011. — Vol. 123. — P. 1011–1029. — ISSN 0004-6280; 1538-3873 — doi:10.1086/661920 — arXiv:1107.2570
  2. ↑ Hernandez-Toledo H. M., Vazquez-Mata J. A., Martinez-Vazquez L. A., Choi Y.-Y., Park C. The UNAM-KIAS catalog of isolated galaxies (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2010. — Vol. 139. — P. 2525–2541. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/139/6/2525 — arXiv:1005.1571
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  5. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 5368.

Шулай ук карагыз