Эчтәлеккә күчү

NGC 5207

Мегавики проектыннан
NGC 5207
Морфологический тип галактики Sb һәм 4[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 19 март 1787
Красное смещение 0,02552[2]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,6
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 5207, PGC 47612, 2MASX J13321395+1353323, IRAS F13297+1409, MCG+02-35-001, UGC 8518, SDSS J133213.98+135332.5, UZC J133214.0+135332, Z 73-18, ALFALFA 1-604, Z 1329.8+1410, LEDA 47612 һәм [SLK2004] 857
Радиальная скорость 7651[3]
Прямое восхождение 13ч 32м 13,956с[4]
Склонение +13° 53′ 32,31″[4]
Расстояние от Земли 119,12 ± 0,2[5][3] һәм 119,12[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 5207 РУВИКИ.Медиада

NGC 5207 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1787 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Baillard A., Bertin E., Lapparent V. d., Fouqué P., Arnouts S., Mellier Y., J.-F. Leborgne, Prugniel P., Pelló R., Makarova L. et al. The EFIGI catalogue of 4458 nearby galaxies with detailed morphology (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 532. — P. 74–74. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201016423 — arXiv:1103.5734
  2. ↑ Giovanelli R., Haynes M. P., Kent B. R., Saintonge A., Altaf A., Balonek T., Brown S., Catinella B., Furniss A., Goldstein J. et al. The Arecibo Legacy Fast ALFA Survey. III. H i Source Catalog of the Northern Virgo Cluster Region (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2007. — Vol. 133, Iss. 6. — P. 2569–2583. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/516635 — arXiv:astro-ph/0702316
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 5207.

Шулай ук карагыз