Эчтәлеккә күчү

NGC 5014

Мегавики проектыннан
NGC 5014
Морфологический тип галактики Sa һәм S0gas[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1 май 1785
Красное смещение 0,00376 ± 0,00011[2] һәм 0,00372 ± 0,0001[2]
Созвездие Тазылар йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,7
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 5014, PGC 45787, 2MASX J13113119+3616556, MCG+06-29-055, IRAS F13092+3632, UGC 8271, IRAS 13092+3632, SDSS J131131.22+361655.6, Z 189-37, UZC J131131.3+361655, Z 1309.2+3632, PSCz Q13092+3632, SDSS J131131.45+361654.5, 2MFGC 10513, CAIRNS J131131.20+361655.4, LEDA 45787 һәм SPRC 40
Радиальная скорость 1132 ± 6[3][4]
Прямое восхождение 13ч 11м 31,198с[5]
Склонение +36° 16′ 55,63″[5]
Расстояние от Земли 8,09 ± 0,2[6][7] һәм 8,09[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 5014 РУВИКИ.Медиада

NGC 5014 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ 2,0 2,1 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  3. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ 7,0 7,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 5014.

Шулай ук карагыз