Эчтәлеккә күчү

NGC 4709

Мегавики проектыннан
NGC 4709
Морфологический тип галактики E1 һәм S...[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 7 май 1826
Красное смещение 0,015387 ± 0,000247 һәм 0,015607[2][3]
Созвездие Кентавр йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 11,32[4]
Первооткрыватель или изобретатель Джеймс Данлоп[d]
Каталожный код NGC 4709, PGC 43423, 2MASX J12500394-4122554, MCG-07-26-056, ESO 323-3, 6dFGS gJ125003.9-412255, ESO-LV 323-0030, SGC 124718-4106.6 һәм LEDA 43423
Радиальная скорость 4673[5][6]
Прямое восхождение 12ч 50м 3,948с[7]
Склонение −41° 22′ 55,46″[7]
Расстояние от Земли 38,19[5]

NGC 4709 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1826 елда Шотландия астрономы James Dunlop тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 22.86 см (9 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Hudson M. J., Lucey J. R., Smith R. J., Davies R. L. Streaming motions of galaxy clusters within 12 000 km s−1- III. A standardized catalogue of Fundamental Plane data (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2001. — Vol. 327, Iss. 1. — P. 265–295. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1046/J.1365-8711.2001.04786.X
  3. ↑ Smith R. J., J.R. Lucey, D.J. Schlegel, Baggley G., Davies R. L. Streaming motions of galaxy clusters within 12 000 km s−1- II. New photometric data for the Fundamental Plane (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2001. — Vol. 327, Iss. 1. — P. 249–264. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1046/J.1365-8711.2001.04734.X
  4. ↑ Chiboucas K., Mateo M. The luminosity function of nearby galaxy clusters. II. Redshifts and luminosity function for galaxies in the region of the Centaurus cluster (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 132. — P. 347–359. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/504154 — arXiv:astro-ph/0603511
  5. ↑ 5,0 5,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ 7,0 7,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4709.

Шулай ук карагыз