Эчтәлеккә күчү

NGC 4668

Мегавики проектыннан
NGC 4668
Морфологический тип галактики SBcd һәм SABd[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 11 апрель 1787
Красное смещение 0,00542 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Сөмбелә йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,9
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 4668, PGC 42999, 2MASX J12453194-0032023, GSC 04949-00159, MCG+00-33-009, UGC 7931, EVCC 1140, SDSS J124531.99-003208.6, 2dFGRS TGN323Z106, Z 1243.0-0015, Z 15-16, 6dFGS gJ124531.9-003203, UZC J124531.9-003209, LEDA 42999 һәм SDSS J124531.99-003208.5
Радиальная скорость 1619 ± 0[3][4]
Прямое восхождение 12ч 45м 31,941с[5]
Склонение −0° 32′ 2,36″[5]
Расстояние от Земли 16,83 ± 0,2[6][7] һәм 16,83[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4668 РУВИКИ.Медиада

NGC 4668 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1787 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ The SDSS Photometric Catalog, Release 9 — 2013. — Т. 5139. — С. 0.
  3. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  4. ↑ Springob C. M., Haynes M. P., Giovanelli R., Kent B. R. A Digital Archive of H i 21 Centimeter Line Spectra of Optically Targeted Galaxies // (unknown type) — 2005. — Т. 160, вип. 1. — С. 149–162. — doi:10.1086/431550 — arXiv:astro-ph/0505025
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ 7,0 7,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4668.

Шулай ук карагыз