Эчтәлеккә күчү

NGC 4625

Мегавики проектыннан
NGC 4625
Прямое восхождение 12ч 41м 52,701с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 9 апрель 1787
Красное смещение 0,00209 ± 8,0E−5[2][3]
Созвездие Тазылар йолдызлыгы[d]
Изображение
Каталожный код NGC 4625, PGC 42607, UGC 7861, IRAS F12394+4133, 2MASX J12415270+4116253, IRAS 12395+4132, MCG+07-26-038, KPG 349b, IC 3675, SDSS J124152.71+411626.3, Z 216-18, UZC J124152.8+411627, Z 1239.5+4134, PSCz Q12395+4132 һәм LEDA 42607
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Видимая звёздная величина 12,35 ± 0,04[4]
Радиальная скорость 570,9 ± 17,2[5]
Морфологический тип галактики SAcd[6]
Склонение +41° 16′ 25,39″[1]
Расстояние от Земли 9,2 ± 0,6[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 4625 РУВИКИ.Медиада

NGC 4625 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1787 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  3. ↑ Abazajian K. N., Adelman-McCarthy J. K., Agüeros M. A., Allam S. S., Prieto C. A., An D., Anderson K. S. J., Anderson S. F., Annis J., Bailer-Jones C. A. L. та ін. The seventh data release of the Sloan Digital Sky Survey // (unknown type) — 2009. — Т. 182, вип. 2. — С. 543–558. — doi:10.1088/0067-0049/182/2/543 — arXiv:0812.0649
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ Remco C. E. van den Bosch, Gebhardt K., Gültekin K., Yıldırım A., Walsh J. L. Hunting for supermassive black holes in nearby galaxies with the Hobby-Eberly telescope // (unknown type) — 2015. — Т. 218, вип. 1. — С. 10. — doi:10.1088/0067-0049/218/1/10 — arXiv:1502.00632
  6. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  7. ↑ Ashby M. L., Mahajan S., Smith H. A., Willner S. P., Fazio G. G., Raychaudhury S., Zezas A., Barmby P., Bonfini P., Cao C. et al. The Star Formation Reference Survey. I. Survey description and basic data (ингл.) // Publications of the Astronomical Society of the Pacific — University of Chicago Press, 2011. — Vol. 123. — P. 1011–1029. — ISSN 0004-6280; 1538-3873 — doi:10.1086/661920 — arXiv:1107.2570
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 4625.

Шулай ук карагыз