NGC 458
| NGC 458 | |
|---|---|
| Созвездие | Тукан йолдызлыгы[d] |
| Прямое восхождение | 1ч 14м 53,36с[1] |
| Каталожный код | NGC 458 һәм ESO 51-26 |
| Первооткрыватель или изобретатель | Джеймс Данлоп[d] |
| Дата открытия | 6 сентябрь 1826 |
| Видимая звёздная величина | 11,66 ± 0,13[1] |
| Астрономическая эпоха | J2000.0[d] |
| Склонение | −71° 32′ 58,7″[1] |
 | |
| Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 458 РУВИКИ.Медиада | |
NGC 458 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.
Тарихы
Әлеге галактика 1826 елда Шотландия астрономы James Dunlop тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 22.86 см (9 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[2]
Чыганаклар
- Мәгълүмат инглиз телендәге Яңа гомуми каталог төп нөсхасеннән алынган.
- Мәгълүмат [ингл.] Төзәтелгән Яңа гомуми каталогтан алынган.
- SIMBAD [ингл.]
- VizieR [ингл.]
- NASA/IPAC Extragalactic Database [ингл.]
- WikiSky-da NGC 458: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Водород α, X-Ray, Астрофото, Харита, Рәсем
Искәрмәләр
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Rafelski M., Zaritsky D. The star clusters of the Small Magellanic Cloud: age distribution (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2005. — Vol. 129. — P. 2701–2713. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/424938 — arXiv:astro-ph/0408186
- ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 458.
Шулай ук карагыз
NGC 434 | NGC 435 | NGC 436 | NGC 437 | NGC 438 | NGC 439 | NGC 440 | NGC 441 | NGC 442 | NGC 443 | NGC 444 | NGC 445 | NGC 446 | NGC 447 | NGC 448 | NGC 449 | NGC 450 | NGC 451 | NGC 452 | NGC 453 | NGC 454 | NGC 455 | NGC 456 | NGC 457 | NGC 458 | NGC 459 | NGC 460 | NGC 461 | NGC 462 | NGC 463 | NGC 464 | NGC 465 | NGC 466 | NGC 467 | NGC 468 | NGC 469 | NGC 470 | NGC 471 | NGC 472 | NGC 473 | NGC 474 | NGC 475 | NGC 476 | NGC 477 | NGC 478 | NGC 479 | NGC 480 | NGC 481 | NGC 482 | NGC 483
Бу — галәми объект турында мәкалә төпчеге. Сез мәкаләне үзгәртеп һәм мәгълүмат өстәп, РУВИКИ проектына ярдәм итә аласыз. |
