Эчтәлеккә күчү

NGC 3992

Мегавики проектыннан
NGC 3992
Прямое восхождение 11ч 57м 35,984с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1781[2]
Красное смещение 0,003496 ± 1,0E−5[3][4]
Созвездие Зур Җидегән йолдызлыгы
Изображение
Каталожный код M 109, 2MASX J11573598+5322282, MCG+09-20-044, UGC 6937, IRAS 11549+5339, NGC 3992, IRAS 11550+5339, PGC 37617, Z 1155.0+5339, Z 269-23, UZC J115736.0+532229, PSCz Q11549+5339, SDSS J115735.97+532228.9 һәм LEDA 37617
Видимая звёздная величина 9,8[2], 10,94 ± 0,02[5], 9,57 ± 0,02[5], 7,848 ± 0,022[1], 7,193 ± 0,028[1], 6,937 ± 0,031[1], 14,603 ± 0,005[6], 12,511 ± 0,002[6], 11,624 ± 0,002[6], 11,149 ± 0,002[6] һәм 10,794 ± 0,002[6]
Первооткрыватель или изобретатель Шарль Мессье[d][2] һәм Мешен, Пьер[d][2]
Родительское тело группа M109[d]
Радиальная скорость 1048[7][8][…]
Морфологический тип галактики SBbc[9]
Склонение +53° 22′ 28,27″[1]
Расстояние от Земли 85 000 000[10] һәм 26,18[8]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 3992 РУВИКИ.Медиада

NGC 3992 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1781 елда Франция астрономы Pierre Mechain тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 7.62 см (3 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[11]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Frommert H. Messier 109
  3. ↑ M 109
  4. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  5. ↑ 5,0 5,1 Richards E. E., Van Z. L., Barnes K. L., Staudaher S., Dale D. A., Braun T. T., Wavle D. C., Dalcanton J. J., Bullock J. S., Chandar R. Baryonic distributions in galaxy dark matter haloes - I. New observations of neutral and ionized gas kinematics (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2016. — Vol. 460. — P. 689–728. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STW1016 — arXiv:1605.01638
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  7. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (ингл.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  8. ↑ 8,0 8,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  9. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  10. ↑ Талли Р. Б. Cosmicflows-3
  11. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 3992.

Шулай ук карагыз