Эчтәлеккә күчү

NGC 3956

Мегавики проектыннан
NGC 3956
Морфологический тип галактики SBc һәм 4.0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 10 март 1785
Красное смещение 0,005487 ± 1,7E−5[2]
Созвездие Табак йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,2
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 3956, IRAS 11514-2017, ESO 572-13, PGC 37325, UGCA 251, 2MASX J11540068-2034023, MCG-03-30-016, GSC 06099-01521, HIPASS J1154-20, NVSS J115400-203359, AGC 28171, ESO-LV 572-0130, 6dFGS gJ115400.7-203402, SGC 115128-2017.3, PSCz Q11514-2017, LEDA 37325, Gaia DR2 3542650108490741504 һәм FAUST 2952
Радиальная скорость 1657[3][4]
Прямое восхождение 11ч 54м 0,681763492с[5]
Склонение −20° 34′ 2,73497953″[5]
Расстояние от Земли 22,08 ± 0,2[6][3] һәм 22,08[3]

NGC 3956 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  2. ↑ Bosma A., Freeman K. C. On the central surface brightness problem in disk galaxies (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1993. — Vol. 106. — P. 1394–1404. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/116734
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Willick J. A., Courteau S., Faber S. M., Burstein D., Dekel A., Strauss M. A. Homogeneous velocity-distance data for peculiar velocity analysis. III. The MARK III catalog of galaxy peculiar velocities // (unknown type) — 1997. — Т. 109. — С. 333–366. — doi:10.1086/312983 — arXiv:astro-ph/9610202
  5. ↑ 5,0 5,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 3956.

Шулай ук карагыз