Эчтәлеккә күчү

NGC 3841

Мегавики проектыннан
NGC 3841
Морфологический тип галактики S һәм S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 25 март 1827
Красное смещение 0,021201 һәм 0,02109 ± 1,0E−5[2][3][…]
Созвездие Әсәт йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 13,8
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 3841, 2MASX J11440217+1958183, MCG+03-30-073, PGC 36469, AGC 210679, Z 97-96, UZC J114402.2+195818, Z 1141.4+2015, SDSS J114402.16+195818.8, SDSS J114402.15+195818.8, SDSS J114402.15+195818.9, CAIRNS J114402.08+195817.2, LEDA 36469, 3XMM J114402.2+195820, Anon J114400+1958, [LO95] C11 һәм Gaia DR2 3976015916428882688
Радиальная скорость 6316[4][5]
Прямое восхождение 11ч 44м 2,1595370793с[6]
Склонение +19° 58′ 18,889245099″[6]
Расстояние от Земли 100,93 ± 0,23[7][4] һәм 100,93[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 3841 РУВИКИ.Медиада

NGC 3841 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1827 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Hakobyan A. A., Karapetyan A. G., Barkhudaryan L. V., Mamon G. A., Kunth D., Petrosian A. R., Adibekyan V., Aramyan L. S., Turatto M. Supernovae and their host galaxies - III. The impact of bars and bulges on the radial distribution of supernovae in disc galaxies (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2016. — Vol. 456. — P. 2848–2860. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STV2853 — arXiv:1511.08896
  2. ↑ The SDSS Photometric Catalog, Release 9 — 2013. — Т. 5139. — С. 0.
  3. ↑ Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 3841.

Шулай ук карагыз