Эчтәлеккә күчү

NGC 3394

Мегавики проектыннан
NGC 3394
Морфологический тип галактики Sc һәм 5[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 3 апрель 1791
Красное смещение 0,01134 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Зур Җидегән йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,4
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 3394, MCG+11-13-041, PGC 32495, 2MASX J10503976+6543377, UGC 5937, Z 313-36, SDSS J105039.84+654337.9, Z 1047.2+6559, UZC J105039.9+654338, LEDA 32495, SDSS J105039.85+654337.9, IRAS 10473+6559, 2MASS J10503984+6543381 һәм PSCz Q10473+6559
Радиальная скорость 3401 ± 2[3]
Прямое восхождение 10ч 50м 39,763с[4] һәм 10ч 50м 39,84с[5]
Склонение +65° 43′ 37,71″[4] һәм +65° 43′ 38,2″[5]
Расстояние от Земли 65,77[6]
Логотип Викисклад Викисклад медиафайллар

NGC 3394 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1791 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Baillard A., Bertin E., Lapparent V. d., Fouqué P., Arnouts S., Mellier Y., J.-F. Leborgne, Prugniel P., Pelló R., Makarova L. et al. The EFIGI catalogue of 4458 nearby galaxies with detailed morphology (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 532. — P. 74–74. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201016423 — arXiv:1103.5734
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ 5,0 5,1 Cutri R. M., Skrutskie M. F., Van D. S., Beichman C. A., Carpenter J. M., Chester T., Cambresy L., Evans T., Fowler J., Gizis J. и др. 2MASS All Sky Catalog of point sources (рус.) — 2003. — Т. 2246. — С. —1.
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 3394.

Шулай ук карагыз