Эчтәлеккә күчү

NGC 3359

Мегавики проектыннан
NGC 3359
Морфологический тип галактики SBc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 28 ноябрь 1793
Красное смещение 0,00337 ± 2,0E−5[2] һәм 0,003373 ± 1,8E−5[2]
Созвездие Зур Җидегән йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 10,57 ± 0,05[3]
Каталожный код NGC 3359, PGC 32183, 2MASX J10463684+6313251, IRAS 10433+6329, MCG+11-13-037, UGC 5873, IRAS F10433+6329, PSCz Q10433+6329, SDSS J104636.83+631327.3, SDSS J104636.85+631327.2, SDSS J104636.86+631327.2, UZC J104636.7+631327, Z 1043.3+6330, Z 313-33, LEDA 32183 һәм [VDD93] 121
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Прямое восхождение 10ч 46м 36,845с[4]
Радиальная скорость 1013 ± 1[5][6][…]
Склонение +63° 13′ 25,1″[4]
Расстояние от Земли 18,88[7]
Логотип Викисклад Викисклад медиафайллар

NGC 3359 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1793 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ Hernández-Ibarra F. J., Dultzin D., Krongold Y., Perea J., González J. Nuclear activity in isolated galaxies (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2013. — Vol. 434, Iss. 1. — P. 336–346. — 11 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STT1021 — arXiv:1206.6777
  2. ↑ 2,0 2,1 Sabater J., Verdes-Montenegro L., Leon S., Best P., Sulentic J. The AMIGA sample of isolated galaxies. XI. Optical characterisation of nuclear activity (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2012. — Vol. 545. — P. 15–15. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201118692 — arXiv:1205.6825
  3. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  6. ↑ Courtois H. M., Tully R. B., Makarov D. I., Mitronova S., Koribalski B., Karachentsev I. D., Fisher J. R. Cosmic flows: Green Bank Telescope and Parkes H I observations (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2011. — Vol. 414. — P. 2005–2016. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2011.18515.X — arXiv:1101.3802
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 3359.

Шулай ук карагыз