Эчтәлеккә күчү

NGC 3300

Мегавики проектыннан
NGC 3300
Морфологический тип галактики SB0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1784
Красное смещение 0,01007 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Әсәт йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,3
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 3300, MCG+02-27-030, PGC 31472, UGC 5766, 2MASX J10363843+1410175, SDSS J103638.44+141015.9, Z 1034.0+1426, Z 65-66, UZC J103638.5+141016, LEDA 31472, SDSS J103638.44+141016.0 һәм [HDL96] 65 22
Радиальная скорость 3018[3]
Прямое восхождение 10ч 36м 38,434с[4]
Склонение +14° 10′ 17,55″[4]
Расстояние от Земли 46,8[5]
Логотип Викисклад Викисклад медиафайллар

NGC 3300 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Forbes D. A., Lasky P., Graham A. W., Spitler L. Uniting old stellar systems: from globular clusters to giant ellipticals (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2008. — Vol. 389. — P. 1924–1936. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2008.13739.X — arXiv:0806.1090
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 3300.

Шулай ук карагыз