Эчтәлеккә күчү

NGC 3113

Мегавики проектыннан
NGC 3113
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 5 февраль 1837
Красное смещение 0,003639 ± 2,3E−5[2]
Созвездие Насос йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,6
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 3113, PGC 29216, 2MASX J10042611-2826384, UGCA 198, IRAS F10021-2812, ESO 435-35, MCG-05-24-021, HIPASS J1004-28, AM 1002-281, ESO-LV 435-0350, SGC 100210-2812.0, 6dFGS gJ100426.1-282639 һәм LEDA 29216
Радиальная скорость 1082[3]
Прямое восхождение 10ч 04м 26,118с[4]
Склонение −28° 26′ 38,46″[4]
Расстояние от Земли 14,72[3]

NGC 3113 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1837 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (ингл.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 3113.

Шулай ук карагыз