Эчтәлеккә күчү

NGC 2830

Мегавики проектыннан
NGC 2830
Морфологический тип галактики SB0-a[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 7 декабрь 1785
Красное смещение 0,02033 ± 1,0E−5[2][3][…]
Созвездие Селәүсән йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,9
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 2830, PGC 26371, 2MASX J09194142+3344170, MCG+06-21-014, UGC 4941, Z 181-23, UZC J091941.4+334418, Z 0916.7+3357, SDSS J091941.41+334417.3, SDSS J091941.40+334417.3, SDSS J091941.40+334417.4, 2MFGC 7240, LEDA 26371 һәм [SKM2012] A779 22
Радиальная скорость 6101[4]
Прямое восхождение 9ч 19м 41,408с[3]
Склонение +33° 44′ 17,43″[3]
Расстояние от Земли 97,27[4]
Логотип Викисклад Викисклад медиафайллар

NGC 2830 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1850 елда инглиз астрономы William Parsons тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 182.88 см (72 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ Seligman C. Celestial Atlas
  2. ↑ The SDSS Photometric Catalog, Release 9 — 2013. — Т. 5139. — С. 0.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2830.

Шулай ук карагыз