Эчтәлеккә күчү

NGC 270

Мегавики проектыннан
NGC 270
Прямое восхождение 0ч 50м 32,5046931729с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 10 декабрь 1798
Красное смещение 0,012585 һәм 0,012589 ± 7,0E−6[2]
Созвездие Кит йолдызлыгы[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Склонение −8° 39′ 6,031541636″[1]
Радиальная скорость 3779[3][4]
Видимая звёздная величина 13[5], 12,45[6], 16,5448 ± 0,0167[1], 10,562 ± 0,017[7], 9,877 ± 0,018[7] һәм 9,594 ± 0,029[7]
Каталожный код NGC 270, PGC 2938, MCG-02-03-027, IRAS F00480-0855, 2MASX J00503252-0839057, GSC 05270-00565, 6dFGS gJ005032.5-083906, LEDA 2938 һәм Gaia DR2 2474156524074876672
Расстояние от Земли 39,99[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 270 РУВИКИ.Медиада

NGC 270 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1798 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  6. ↑ Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 270.

Шулай ук карагыз