Эчтәлеккә күчү

NGC 2647

Мегавики проектыннан
NGC 2647
Склонение собственного движения 12,2 ± 3,5[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 30 октябрь 1864
Красное смещение 0,05523 ± 1,0E−5[2][3]
Созвездие Саратан йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 14,1 һәм 15,2[4]
Каталожный код NGC 2647, 2MASX J08424314+1939023, PGC 24463, SDSS J084243.10+193902.2, UZC J084243.1+193902, Z 0839.8+1950, Z 89-68, NPM1G +19.0188, LEDA 24463, Cl* NGC 2632 RUS 326, Cl* NGC 2632 WJJP 237 һәм 2MASS J08424310+1939021
Первооткрыватель или изобретатель Альберт Март[d]
Прямое восхождение 8ч 42м 43,147с[5] һәм 8ч 42м 43,1с[6]
Радиальная скорость 16 564[7]
Морфологический тип галактики C һәм -0.9[8]
Склонение +19° 39′ 2,3″[5] һәм +19° 39′ 2,2″[6]
Прямое восхождение собственного движения −24,7 ± 4[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2647 РУВИКИ.Медиада

NGC 2647 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1864 елда Алмания астрономы Albert Marth тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 121.92 см (48 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Wang J. J., Chen L., Zhao J.-H., Jiang P. F. High-precision study of proper motions and membership of 924 stars in the central region of Praesepe (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 1995. — Vol. 113. — P. 419–430. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  2. ↑ The SDSS Photometric Catalog, Release 9 — 2013. — Т. 5139. — С. 0.
  3. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (ингл.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  4. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ 6,0 6,1 Cutri R. M., Skrutskie M. F., Van D. S., Beichman C. A., Carpenter J. M., Chester T., Cambresy L., Evans T., Fowler J., Gizis J. и др. 2MASS All Sky Catalog of point sources (рус.) — 2003. — Т. 2246. — С. —1.
  7. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  8. ↑ Kochanek C. S., Pahre M. A., Falco E. E., Huchra J. P., Mader J., Jarrett T. H., Chester T., Schneider S. E. TheK‐Band Galaxy Luminosity Function (ингл.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2001. — Vol. 560, Iss. 2. — P. 566–579. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/322488 — arXiv:astro-ph/0011456
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2647.

Шулай ук карагыз